Remember the Good Things

I’ll remember the good things“, beloofde ik mijn vader op zijn sterfbed. Als hij me gehoord heeft, zal hij wellicht gedacht hebben “Dan ben je gauw klaar“, want ondanks al zijn eigenaardigheden was mijn vader zeker niet gespeend van een gevoel voor humor en een flinke dosis realiteitszin. Maar net als hij beschik ik over een uitstekend geheugen en het zou hem nog meevallen hoe veel positieve dingen ik hem nog kan toedichten, al kukelde mijn vader rond mijn 12e voorgoed van zijn voetstuk. Continue reading “Remember the Good Things”

Dag Pap

“Wat heeft ‘ie een enge kleur”, merkte mijn moeder op toen we maandag mijn vaders kamer in het zorgcentrum binnen liepen. Mijn vaders gebruikelijke cappuccinokleur was vervaagd tot een onnatuurlijk geel. Ik zag meteen wat dit betekende: mijn vader was overleden. Continue reading “Dag Pap”

Vader verhuist

Ik heb dezelfde ogen
En krijg jouw trekken om mijn mond
vroeger was ik driftig, vroeger was jij driftig maar we hebben onze rust gevonden
[Stef Bos “Papa”]

Gisteren is mijn vader voor de laatste keer verhuisd van het ene verzorgingshuis naar het andere, in zijn oude buurt. Mijn ouders gaan erop vooruit. Voor mijn moeder is het dichter bij huis en voor mijn vader zal het comfortabeler wonen zijn, met betere zorg en een eigen kamer. Ik heb rolstoelvervoer geregeld en pakte met mijn moeder zijn spullen in. Veel heeft hij niet. Zelfs toen hij nog kon zien hechtte hij niet aan spullen. Continue reading “Vader verhuist”