Het (on)geluk

Het is nu al weer een maand geleden. Soms voelt het als gisteren, soms als een vage herinnering uit lang vervlogen tijden. Vier weken geleden reed ik mijn allereerste eigen auto in de prak. Als in: total loss, onherstelbaar, overleden. Maar ik kwam er ongeschonden uit – met niets ernstigers dan pijnlijke spieren, blauwe knieën en scheenbenen, een kras in mijn hals van de autogordel en vooral héél veel verdriet over mijn Lime Curry Corsa-B uit 1999. Het geneest allemaal snel: van de kras is nu al weinig meer te zien, de blauwe plekken verkleuren in alle kleuren van de regenboog en trekken langzaam weg en ook mijn overbelaste spieren worden langzaam iets minder pijnlijk. Alleen mentaal schiet het nog niet echt op. Continue reading “Het (on)geluk”