IMG_20150625_094139

De Hittegolf


Ja hoor, we hebben weer een ouderwetse hittegolf in Nederland. En dat zullen we weten ook. Even voor de goede orde: de definitie van een hittegolf bestaat daarin, dat de maximumtemperatuur bij het KNMI in De Bilt gedurende tenminste vijf dagen elke dag 25 graden Celcius of hoger is én in die periode op zeker drie dagen minstens 30 graden is bereikt. Dat heeft het KNMI zo bepaald. En het KNMI is Het Rijk. Dus die weet het.

Ik kan slecht tegen de hitte. Daarin ben ik erfelijk belast. Mijn moeder kan er absoluut niet tegen (“Ik wil de airco in”) en mijn op Curacao geboren en getogen vader heeft altijd moeite gehad met de relatief vochtige, broeierige Hollandse hitte. Ik kan er fysiek niet tegen. Nog even los van de hooikoorts, die bij het minste of geringste zuchtje Oostenwind de kop opsteekt, reageert mijn lichaam gewoon niet goed op extreme temperaturen. Het wil ontploffen. Net of ik teveel vocht met me meedraag (wat waarschijnlijk ook zo is en néé, ik heb – gelukkig – geen diabetes of een hartprobleem). Dat vocht zet uit en geeft me het gevoel dat mijn huid te strak is. Het liefst trok ik ‘m uit, net als Robbie Williams in de knappe videoclip van “Rock DJ”. Hoe heerlijk moet dat zijn: pulserende, flexende spieren gewoon vrij en vrolijk aan de oppervlakte, niet gehinderd door dat veel te strakke vel. Het menselijk lichaam is een zootje instabiele chemicaliën in een vat vol vocht. En nooit merk je dat meer dan in de zomer. Tijdens een hittegolf. Waarin macho mannetjes met te veel tats en een ongezond bruin geblakerde huid in teenslippers voorbij paraderen en vrouwen in uiteenlopende staat van ontkleding en met veel te harde stemmen op straat staan te galmen: “Lekker hè?!” “Ja, héérlijk!”

Kokende hersencellen

Door de hitte gaan hersencellen koken en dat is goed te merken. Vooral in een omgeving waar men het gezamenlijk toch al met anderhalve hersencel moet doen wordt het effect van De Hittegolf pijnlijk duidelijk. Men Geniet. En daar mag ik van meegenieten. Met m’n pijnlijk opgezwollen enkels en knieëen en verstopte hoofd word ik deelgenoot gemaakt van véél te luide conversaties (“Gezellig hè?!” “Ja, gezellig!”), muziekinstallaties die nèt even wat harder worden gezet (“Lekker toch?!”), onophoudelijk hondengeblaf (“Tja, die beestjes hebben ’t ook warm hè”) en overdreven geraas en gesjees met allerlei gemotoriseerde voertuigen door de 30 km. zone. Omdat het kan. Omdat het zomer is. En van de zomer zal men genieten. Of je ’t nu leuk vindt of niet.

Levenskunst

Zone 30Daar is een woord voor, dat gedrag. Nee, niet wat je denkt. Geloof me, al die woorden heb ik ook allang bedacht – en regelmatig luidkeels geuit. Het woord dat ik bedoel is “levenskunst”. Deze eenvoudige lieden verstaan de kunst van het leven, van het genieten. Ze werken hard, de hele week. Ze hebben hun verzetje verdiend. Ze hebben recht op genieten. En dat recht laten ze zich niet ontzeggen door een paar zeikerige, overspannen Hagenezen. Die toevallig behept zijn met een overontwikkeld gevoel voor fatsoen. Die rekening met anderen houden, omdat ze dat is geleerd. En die dat graag ook eens zouden ervaren.
Vooral als het zo warm is.

 

 

2 gedachtes over “De Hittegolf

Deel je mening!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s