Dag, Den Haag

Met gemengde gevoelens verliet ik eind vorig jaar na 48 jaar “mijn” stad, Den Haag. Ik heb me er járen tegen verzet, ook omdat ik geen alternatieven kon bedenken voor “mijn” mooiûh stad agtûh de duinûh. Waar anders word je gewekt met het geluid van meeuwen én ganzen, hoor en ruik je de zee – als de wind goed staat – en vind je zo’n mooie mix van stedelijke architectuur, historische gebouwen, groene parken en plantsoenen en… het strand? Waar de westenwind bijna net zo’n constante factor is als de noordoostpassaat op Curaçao, de bakermat van mijn vader. De internationale Stad van Vrede en Recht – waar de grootste hoeveelheid culturen op ruim 100 km2 bij elkaar woont. Ik was er lang trots op, een Hagenees te zijn. Verder lezen Dag, Den Haag